کنکاشی در یک نامه اداری؟!

شاید شما هم ماجرای نامه نگاری مدیر اجرایی شرکت گوگل با دختربچه ای هفت ساله را شنیده باشید.اگر این طور است حتما آگاه شده اید که متقاضی در همان ابتدای نامه و در توصیف شایستگیهای خود برای به عهده گرفتن شغلی در گوگل اظهار می دارد که به کامپیوترها علاقهمند است و خودش یک لوح (تبلت) دارد که با آن بازی میکند و پدرش به تازگی برایش یک بازی گرفته است که باید در آن، یک روبات را به حرکت درآورد.

اینکه کلوبی می داند که دختربچه های زیادی دوست دار استخدام در گوگل هستند و به حرکت در آوردن روبات در یک بازی شانس استخدام وی را افزایش می دهد موضوع کوچکی نیست.

نکته حایز اهمیت این است که بیشتر متقاضیان کار ایرانی هنوز نمی دانند که جهت استخدام باید شایستگی های خود را توصیف نموده و مدیریت عامل محترم را مجاب نمایند که در شغل پیشنهادی ارزشی به مراتب فراتر از سایر افراد جویای کار دارند.

در این باب درست است که تمامی متقاضیان استخدام از مدرک و مقطع فارغ التحصیلی خویش سخن گفته و سند رو می کنند اما وقتی شرایط استخدامی داشتن فلان مدرک و دانش آموختگی در بهمان مقطع است ذکر آنچه که همه دارند دردی را دوا نکرده و بررسی کننده مستندات را وا می دارد که با بیان "این هم یکی مثل بقیه" , دنبال واجد شرایطی بگردد که سندی غیر مشابه با بقیه رو کرده و یا انصافا حرف جدیدی برای گفتن دارد.

کلوبی در ادامه نامه نوشته است که وقتی شنید کارمندان گوگل در محل کارشان صندلی شنی (بینبگ) و سرسره دارند و میتوانند "کارتینگ" کنند، به کار در آنجا علاقهمند شده، اما گفته است که میخواهد در کارخانه شکلاتسازی هم مشغول به کار شود و در مسابقات شنای المپیک شرکت کند.

آنچه که کلوبی در نامه خود به آن اشاره نموده چیزی است که جای خالیش در درخواست های استخدامی ما ایرانی ها به شدت احساس می شود.به عبارتی کلوبی هفت ساله بر خلاف غیر همسالان ایرانی خود خوب می داند که استخدام رابطه ای دو طرفه است که تنها وقتی دو طرف خواهان یکدیگر باشند به خوبی جلو خواهد رفت.روی این حساب است که تنها به بیان اینکه چرا گوگل باید او را بخواهد اکتفا نکرده و با زبان شیرین بچگانه توضیح می دهد که به چه خاطر گوگل دوست داشتنی او است.

این در حالی است که در کشور ما کمتر متقاضی کاری است که با پرس و جو سر از شرکتی درآورده و برای مسئولین توضیح دهد که به چه دلیل دوست دارد در آنجا مشغول کار شود.به عبارتی "می دانم که دستمزد خوبی می دهید" و "کلاس های آموزشی ارزشمندی دارید" و "کارتان با همه فرق دارد" از عباراتی است که جای خالی آن ها در نامه نگاری های اداری افراد جویای کار احساس می شود.

از نامه کلوبی که بگذریم باید به پاسخ نامه اشاره نماییم که توسط مدیر اجرایی گوگل نگاشته شده است.

در این باره قبل از هر چیز این نکته ارزنده است که در گوگل همه نامه ها خوانده می شوند.توجه به این موضوع که تعداد نامه هایی که روزانه روانه گوگل می شوند تا چه اندازه زیاد است نشان می دهد که چرا خوانده شدن همه نامه ها را باید ارزنده قلمداد نمود.

نیازی به گفتن نیست که بسیاری از شرکت های معتبر و برند ایرانی نامه ها را رندوم و تصادفی مطالعه کرده و یا خواندنی بودن نامه ها را به صلاحدید و تشخیص خانم منشی وا می گذارند.

اینکه نامه تنها خوانده نشده و پاسخی نیز دریافت می دارد از مواردی است که تعجب خوانندگان ایرانی را بر می انگیزد زیرا بسیاری از ایشان تجربه نامه نگاری با شرکت معتبر و برندی را دارند که ترجیح می دهد برای بایگانی نامه های اداری که ارزش پاسخگویی ندارند , زباله دان خود را جایگاه مهمتری از آرشیو قلمداد نماید.

علاوه بر این ها مدیر اجرایی گوگل دختر بچه هفت ساله را کاملا به چشم یک مشتری دیده و با این نگاه او را مستحق دریافت پاسخ تشخیص داده است.

به عبارت دیگر در حالی که پس از دریافت نامه "آن را توی سطل زباله بینداز" نگفته سعی نکرده با دیدی تبلیغلتی به موضوع نظر کرده و از نامه دریافتی استفاده ابزاری نماید.

با این حساب است که او به جای اینکه ضمن بیان "با بابا فردا تشریف بیاورید تا ترتیب استخدامتان داده شود" رسانه ها را خبر کند تا از ماجرای استخدام فیلم و عکس تهیه کنند ارزش و اهمیت تحصیلات را به کلوبی یادآور شده و بر خلاف ما ایرانی ها به دختربچه جویای کار توضیح داده که شرکت در رقابت های شنای المپیک هم به اندازه کار کردن در گوگل ارزش و اهمیت دارد!!!؟

دلنبشته های تابناک...