دکتر پزشکیان در انتخاب وزیر دچار معضل بزرگی شده است. ایشان که اصل را بر شایسته سالاری قرار داده است از این گله مند هستند که هر گروهی آدم خود را معرفی می کند!
ناگفته پیداست که وقتی یک گروه آدم معرفی می کند از او توقع خواهد داشت که پس از تصدی پست وزارت هوای گروه را داشته باشد و اجازه ندهد که در 4 سال آینده به گروه بد بگذرد!
سوالی که برای من بوجود آمده این است که چرا نباید استخدام وزیر را همانند کارمند در نظر بگیریم و به هر کسی که گمان دارد توانایی بر عهده گرفتن پست را دارد اجازه دهیم که خود را معرفی نماید.
اگر حقوق و دستمزد دریافتی و کارهایی که قرار است با این عایدی انجام شود مشخص باشد هر کسی به خود اجازه نخواهد داد که برای عهده دار شدن پست وزارت رزومه رو کند!
حتی اگر این نیز صورت گیرد کارگروه های خبره با بررسی رزومه ها و راستی آزمایی آن ها و استعلامات صورت گرفته از مراجع ذیصلاح و مصاحبه های حضوری و مکاتبات غیابی می توانند دست به گلچین متقاضیان زده و تنها نسبت به معرفی سه چهار نفر، جهت انجام مصاحبه، به رییس جمهور منتخب اقدام نمایند!
اگر چنین نشود و در عوض فرد مستقل شخص جناحی معرفی و انتخاب شود بیم آن می رود که همچون سال های گذشته داستان زیر عینیت یابد:
مردی با دیگری اختلاف ملکی پیدا کرده و می خواهد کاری کند که قاضی به نفع او رای دهد!
او برای انجام این مهم یک دبه روغن تهیه کرده و آن را به عنوان تحفه به منزل قاضی می فرستد.
از آن طرف؛ سوی دیگر شکایت هم با همین اندیشه دست به کار شده و یک قاطر را شبانه راهی منزل آقای قاضی می نماید!
در جلسه صدور حکم؛ قاطر کار خود را کرده و حکم به سود "قاطر از دست داده" صادر می شود.
محکوم که از ماجرا خبر ندارد به آقای قاضی نگاه کرده و در جهت یادآوری "آقای قاضی، این لکه روی پیراهن شما لکه روغن نیست!؟" را بر زبان می آورد.
قاضی در کمال خونسردی به او می گوید: "خیر! این اثر لگد قاطر است!"
ما را در سایت دلنبشته های تابناک دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 21