از آن کف خیابان تا این کف خیابان!

پزشکیان نگران این بود که قاضی زاده هاشمی تا آخر نماند!

قاضی زاده هاشمی نگران این بود که پزشکیان رای نیاورد و طرفداران او به رای صادره تمکین نکنند!

داستان ها و نتایج انتخابات نشان داد که پزشکیان حق داشت نگران باشد، اما نگرانی قاضی زاده هاشمی کاملا بی مورد بود؛ چرا که قاضی زاده هاشمی تا آخر نماند اما پزشکیان رییس جمهور شد و طرفداران او فقط بابت شادی و عرض شادباش کف خیابان'>خیابان ها را پر کردند!

با اعلام نتایج جای خالی یک نگرانی دیگر احساس شد: ریاست جمهوری پزشکیان و عدم تمکین طرفداران جلیلی و قاضی زاده هاشمی و زاکانی نسبت به رای صادره!

از میان این سه گروه، طرفداران زاکانی خیلی اجازه عرض اندام و اظهار وجود نیافتند؛ زیرا مباحثی همچون پست فروشی، از بین بردن درختان و نحوه مواجهه با پسماند آن ها را بر آن داشت در عوض تهاجم دست به تدافع بزنند تا در صورت ماندنی بودن زاکانی تلاش نمایند تا جبهه طرف مقابل را تضعیف نمایند.

طرفدداران جلیلی، اما، سری پر شور تر داشتند و هم در فضای مجازی ابراز وجود کردند و هم در فضای واقعی مانع از این شدند که آب خوش از گلوی پزشکیان و ظریف پایین برود!

با ماجراهای فضای مجازی، که دست بالایش در داستان "غر نزن! قر بده!" خود را نشان داد می شد یک جورهایی کنار آمد، اما آن هایی که در کف خیابان به دکتر ظریف هتاکی و اهانت روا داشتند در عمل نشان دادند که نه با اعتراض مشکل دارند و نه کف خیابان را جایی که نباید مکان اعتراض باشد در نظر می گیرند. مشکل دقیقا در اینکه چه کسانی حق اعتراض دارند و به چه کسانی می شود اعتراض کرد آشکار بود؛ موضوعی که در لطیفه مختص زمان "جنگ سرد" و "جنگ گرم" و بین آن دو و قبل و بعد هر کدام به نیکی خود را نشان می دهد:

امریکایی به روس( اهل شوروی سابق) چنین گفت: در کشور ما آنقدر آزادی هست که اگر کسی روبروی کاخ سفید بایستد و فریاد "مرگ بر آقای رییس جمهور" سر دهد کسی را با او کاری نیست!

روس( اهل شوروی سابق) جواب داد: در کشور ما آنقدر آزادی هست که اگر کسی روبروی کاخ کرملین بایستد و فریاد "مرگ بر رییس جمهور امریکا" سر دهد، نه تنها کسی را با او کاری نیست؛ چه بسا جایزه ای هم به وی داده شود!

+ نوشته شده در سه شنبه دوم مرداد ۱۴۰۳ ساعت 14:56 توسط محمد ماکویی  |