با سرچ 5 دقیقه ای در گوگل، یک مقاه عالی پیدا کردم. بلافاصله آن را با نامی ذخیره کرده و به بایگانی فایل ها سپردم تا در "موعد مقرر" مورد استفاده قرار دهم.
متاسفانه، در "موعد مقرر" دو سه ساعتی دنبال فایل گشته و آن را پیدا نکردم. ناامیدانه با همان کلید واژه قبلی به سراغ گوگل رفته و در همان مدت 5 دقیقه جواب "غصه چه را می خوری؟" را از گوگل گرفتم.
با پایان ماجرا و ختم آن به خیر و خوشی، به اینکه اگر "گوگل ایرانی بود چه می شد؟" اندیشیدم.
تصورش اصلا سخت نیست! احتمالا در اینصورت کاربر بینوا مجبور می شد انواع و اقسام کلید واژه ها را به جستجوی گوگل سپرده و عالیجناب را وادار نماید با ارتباطات گسترده ای که در دنیای اطلاعات دارد دست به گشت و گذار حسابی زده و پس از دیده بوسی های طولانی با دوست و آشنا و فامیل نزدیک و دور و اقربا و غریبه ها و پرسیدن سوالاتی در مایه های "چه خبر؟" و "دیگه چه خبر؟" و گرفتن جواب هایی همانند "خیلی وقت است بی خبریم!"، خسته و کوفته مراجعت کرده و پیام "گشتیم نبود! نگرد نیست!" را به کاربر "در شرف موت از شدت انتظار" مخابره نماید!
ما را در سایت دلنبشته های تابناک دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 99