سردبیر محترم روزنامه اطلاعات در یادداشت امروز خود از هزینه های "تاخیر" نوشته و به درستی عنوان فرموده اند که، مثلا، وقتی از اول جلو ساختمان سازی غیر مجاز گرفته نمی شود، تخریب بنای نیم ساز یا کاملا ساخته شده!؟ ممکن است، جدا از خسارات مادی و معنوی هنگفت و گاه جبران ناپذیر، چندین کشته روی دست جامعه بگذارد.
سوالی که در اینجا پیش می آید این است که اگر چنین است، که هست، چرا جلو چنین تاخیراتی گرفته نمی شود!؟
از آنجا که نگارنده فعالیتی در زمینه ساخت و ساز ندارد و فقط از آب و فاضلاب، کمپوست و چند قلم جنس بهداشتی و محیط زیستی دیگر سر در می آورد، اگر سر در بیاورد!، تلاش می کنم که دلیل تاخیرات غیر مجاز را بر اساس تجربیات گرانبها( شاید هم ارزان بها!) در مقوله " فاضلاب" توضیح دهم.
در بدو امر، کسانی که از طرح های فاضلاب اطلاع چندانی ندارند بد نیست مطلع شوند که هر طرح فاضلاب از 3 جزء اساسی شبکه جمع آوری، خط انتقال و تصفیه خانه تشکیل می شود.
شبکه جمع آوری فاضلاب مجموعه ای از لوله های به هم پیوسته است که فاضلاب را از خانه ها، ادارات و ... جمع آوری کرده و در اختیار خط انتقال می گذارد.
خط انتقال، لوله یا شاه لوله ای است که رابط بین شبکه و تصفیه خانه است و تصفیه خانه واحدی است که فاضلاب را تصفیه کرده و پساب را، در نهایت، در اختیار بخش های صنعت یا کشاورزی قرار می دهد.
از آنجا که به دلیل کمبود بودجه نمی توان شبکه، خط انتقال و تصفیه خانه را همراه هم اجرا کرد، در مقوله "طرح فاضلاب" موضوعی به نام اولویت اجرایی تعریف شده است و مهندسین مشاور موظف هستند علاوه بر تعیین چگونگی و نحوه اجرای اجزای طرح، اولویت اجرایی آن ها را هم تعیین نمایند.
به این مناسبت، در یکی از طرح ها اولویت اجرایی را به تصفیه خانه داده و به کارفرما توصیه کردم که نخست تصفیه خانه را اجرا نماید.
کارفرما که از دیگر مشاوران توصیه به اجرای اول شبکه جمع آوری شده بود بسیار از پیشنهاد من متعجب شد و از من خواست دلیل موجهی برای توصیه خود بیاورم.
در پاسخ، توضیح دادم که اگر تصفیه خانه و خط انتقال و بخشی از شبکه ساخته شوند و بعد پول یا همان بودجه تمام شود، لااقل شماری از مردم شهر از نعمت برخورداری از شبکه جمع آوری فاضلاب بهره مند خواهند شد؛ در حالی که اگر اولویت نخست، شبکه جمع آوری فاضلاب باشد و با اجرای 80 درصد شبکه( که رقم قابل تاملی است) پول تمام شود حتی یک نفر از مردم شهر هم از نعمت یاد شده برخوردار نخواهد بود!
کارفرما که تا حدودی از توصیه من خوشش آمده بود گفت که در این صورت چرا دیگر مشاوران توصیه می کنند که اول، شبکه جمع آوری اجرا شود؟
جواب "از خودشان بپرسید" را داده، اما گفتم که شاید موارد زیر مد نظر آن ها بوده باشد:
الف- اعتماد: مردم به مسئولین اعتماد زیادی ندارند و لذا لوله هایی که نزدیک خانه یا اداره آن ها در حال کارگذاری است بیش از تصفیه خانه ای که در دور دست ها ساخته می شود مردم را به نتیجه "کاری در حال انجام است" می رساند.
ب- تملک زمین تصفیه خانه: در حالی که لوله های شبکه را به راحتی می تواند با کندن خیابان ها کارگذاری کرد، تملک زمین تصفیه خانه، بالاخص با سخت گیری های سازمان حفاظت محیط زیست، کار سختی است و بنابراین خیلی از کارفرماها ترجیح می دهند بر اساس اصل لایتغیر "راه بینداز، جا بینداز!" با اجرای شبکه، سازمان را در برابر کار انجام شده قرار داده و آن را مجاب نمایند با فکر کردن به "شبکه که بدون تصفیه خانه نمی شود!" قبول کند که برای تصفیه خانه فاضلاب مکانی را مورد تایید قرار دهد.
ج- تامین هزینه: تا مردم لوله فاضلاب را در نزدیک خود نبینند حاضر نمی شوند براحتی پول خرید و کارگذاری آن را پرداخت نمایند!
شاید با این حساب بتوانیم متوجه شویم که شهرداری هم از هراس اینکه نزد مردم بد معرفی شده و "کاری نمی کند" ورد کلام شهروندان محترم گردد مرجح می بیند صدای تخلفات جزیی را در نیاورده و فقط هنگامی وارد عمل شود که بتواند بخوبی و با بهره گیری از وسایل و ماشین آلات عظیم الجثه تخریب، که باید خریدشان حتما توجیهی داشته باشد!، مردم را متوجه کار بزرگی که صورت داده نماید!
ما را در سایت دلنبشته های تابناک دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 103