خواندن، دیدن و شنیدن!

در کشور ما همواره بحث های متفاوت و جالبی در باره سریال "دایی جان ناپلئون" و فیلم "سنتوری" وجود داشته است!

در باره سریال "دایی جان ناپلئون" همواره این بحث بوده که " آیا شاهکار پزشکزاد بوده که ناصر تقوایی را به عنوان یک کارگردان کاربلد معرفی کرده و یا تقوایی توانسته اسم پزشکزاد را، به عنوان یک طنز نویس معرکه، سر زبان ها بیندازد؟"

در مورد فیلم سنتوری هم جای این سوال وجود دارد که " آیا صدای چاوشی، که خیلی خوب در فیلم سر جایش نشسته، موجبات معروفیت "سنتوری" را فراهم کرده و یا داریوش مهرجویی بوده که با بازی گرفتن از صدای چاوشی، این خواننده ارجمند را بخوبی معرف دنیای موسیقی نموده است؟"

علت اینجور بحث ها این است که بین خواندن، شنیدن و دیدن تفاوت فراوان وجود دارد و بسیاری چیزهای خواندنی، دیدنی و شنیدنی نیستند و خیلی چیزهاست که فقط باید گوش داد و شایسته است از دیدن و خواندن آن ها پرهیز نمود.

مثلا، آن هایی که فقط از طریق گوش کسب اطلاعات می کنند و تا می توانند از دیدن و خواندن طفره می روند ممکن است "آب، مایه حیات است" را "آب، مایع حیاط است" شنیده و در عوض اینکه در مصرف آب صرفه جویی به عمل آورند مرجح ببینند تا دلتان بخواهد، یعنی تا دلشان بخواهد، شیر آب حیاط را باز کرده و با جدی گرفتن نظافت، بر ایمان خود بیفزایند!

+ نوشته شده در یکشنبه هشتم مرداد ۱۴۰۲ ساعت 12:55 توسط محمد ماکویی  |