لطفا معیار داشته باشید!

یکی از روزنامه های اصولگرا، آنطور که شنیده ام، چنین نوشته که پیرها و کهنسالانی که بیشتر به درد شستن ملحفه و تمیز کردن دندان های مصنوعی خودشان می خورند از سراسر اروپا آمده و در استراسبورگ تجمع کرده اند( یا قرار است تجمع کنند)

این شنیده مرا به یاد خاطره ای از دوستی خانوادگی در سال های نخست پیروزی انقلاب انداخت.

"مادر بزرگ .... که سن و سالی ازش گذشته اصرار دارد در تمام راهپیمایی ها شرکت فعال داشته باشد. یک بار خودم دیدم و شنیدم که طفلک تمام انرژی خود را جمع کرده و فریاد "وای اگر خمینی حکم جهادم دهد" را سر داد.

بعد از آن کم آورد و پس از 5، 6 دقیقه نفس چاق کردن دنباله شعار را از سر گرفت: "ارتش دنیا نتواند که جوابم دهد"

من در اینجا قصد ندارم در باره "حق با چه کسی است؟" حرف بزنم و فقط حرف حسابم این است که هر شخصیت حقیقی یا حقوقی باید به چیزی معتقد باشد و وفق اعتقادات خود سخن بگوید.

اگر ما واقعا و از صمیم قلب معتقد هستیم که جای پیرها و کهنسالان حضور در تجمع ها نیست، باید مانع از حضور اینگونه افراد در راهپیمایی های 13 آبان، 16 آذر و 22 بهمن گردیم.

اگر هم جدا بر این باوریم که پیر و کهنسال هم آدمی که حیات دارد و هنوز ممات نیافته، است و روی این اصل حق تایید، اعتراض و انتقاد دارد باید حرمت و احترام او را نگه داشته و جوری رفتار نکنیم که همان دو نفر و نصفی دوست هم از ما رنجیده خاطر شده و "شاید جناح مقابل راست می گوید" در فکر و ذکرشان ریشه بدواند!

+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و نهم دی ۱۴۰۱ ساعت 13:55 توسط محمد ماکویی  |