چرا نیازمند جهانی دیگر هستیم؟!

حتی در کشورهایی که ادعا دارند که عدالت را کاملا و تمام و کمال برقرار می کنند نیز قتل ها جز به دو دسته "عمدی" و "سهوی" تقسیم نمی شود یعنی قاضی یا تشخیص می دهد که آدمکش به عمد کس دیگری را به قتل رسانیده و یا متوجه می گردد که عمدی در کار نبوده و بد حادثه بوده که جنایتی را رقم زده است!

این ها در حالی است که در دنیا حتی دو نفر را نمی توان یافت که میزان تعمدشان در قتل و جنایت یکسان باشد و برای همین است که در حالی که خبرها پر از آدم هایی است که با ضربات متوالی چاقو به قتل رسیده اند,انسان هایی هم وجود دارند که کارشان با استفاده از یکی دو ضربه تمام شده است.

با این حساب است که بسیار ممکن است قاتلی که با ضربات بیشمار کسی را کشته پیش خود "حتما باید کارش را تمام کنم" گفته باشد و آنی که با یک ضربه طرف را به دیار نیستی سوق داده است نزد خود "یکی میزنم!اگر مرد که قسمتش بوده و اگر نه هم که شاید اشتباه کرده باشم" را بر زبان آورده باشد.

لذا در جهان فعلی هر چقدر هم خوش حساب و کتاب باشیم ,به دلیل اینکه قادر به ذهن خوانی و دل بینی نیستیم , قادر به برقرار کردن عدالت کامل و به گونه ای که مو لای درزش نرود نخواهیم بود و مجبوریم بر مبنای شواهد و قراین و یا در نظر گرفتن احتمالات حکم به محکومیت کسی و بی گناهی فردی دیگر بدهیم.

برای همین است که برای همه مان دنیایی دیگر جفت و جور شده که قاضی آن با خبر داشتن از آنچه که در هنگام وقوع هر خطا و اشتباهی در دل و مغزمان وجود داشته حکمی می دهد که یا در میان اهل بهشت حسابی روسپیدمان می کند و یا با روسیاهی کامل میزان جهنمی بودمان را تعیین مقدار می نماید!

دلنبشته های تابناک...