مردم تغییر می خواهند؟!

صادق زیبا کلام با چشم یا چشمانی کبود از روحانی حمایت می کند و سیامک رحمانی از طریق تریبون صدا و سیما از مجلسی ها می خواهد که کار دست وزیر پیشنهادی کار بدهند.

الیاس حضرتی افتادن سه وزیر را قطعی می داند و شمار زیادی از مردم فعال در شبکه های اجتماعی مجازی عدم حضور سه گانه زن,جوان و اهل سنت را از ایرادات اساسی کابینه نوسازی نشده حسن روحانی محسوب می کنند.

با همه این ها حضور دکتر ظریف , قاضی زاده هاشمی و زنگنه که احتمال رای آوریشان از بقیه بیشتر است موجب دلخوشی مردم شده و بسیاری از ایشان را واداشته که با بیان "باز خوب است که این سه تا هستند" تا حدی به کابینه پیشنهادی جدید ادای احترام نموده و روی خوش نشان دهند.

با کمی دقت در فهرست وزرای پیشنهادی متوجه می شویم وزرایی که تغییرات اساسی در وزارتخانه تحت امر خویش ایجاد کرده اند برای "24 میلیونی ها" دوست داشتنی تر از بقیه بوده و مردم عاشق "فسانه گشت و کهن شد حدیث اسکندر سخن نو آر که نو را حلاوتی است دگر" را به ادای "کاش باز هم وزیر بمانند" می کشاند.

در این باب کافی است به دکتر ظریف اشاره کنیم که بر خلاف پیشینیان خود بیش از آنکه در جستجوی سرزمین های ناشناخته به سر ببرد پای قدرت های بزرگ سیاسی و اقتصادی جهان را به مذاکره با ایران باز کرد و کمتر از وزیر امور خارجه امریکا را به عنوان همپا و همراه پیاده روی خویش نپذیرفت.

طرح تحول نظام سلامت دکتر قاضی زاده هاشمی که باعث شد درمان مردم با هزینه هایی به مراتب کمتر صورت گرفته و در میان دلایل عمده "درگذشتگی" ایرانی ها , مرگ و میر ناشی از بیماری دیگر امری بدیهی و طبیعی شناخته نشود را هم انصافا نباید کمتر از کاری که دکتر ظریف با برجام کرد به حساب بیاوریم.

وزیر محترم نفت با باز کردن پای خارجی ها به میادین بزرگ نفتی کشور هم موجب شد که نفت تولیدی زودتر از پیش در درون بشکه ها قرار گیرد و هم باعث گردید هزینه انجام این مهم به اندازه قبل سرسام آور نباشد.

شک نیست که هر دو این ها از عوامل اساسی اینکه جایگاه ایران در فروش نفت به شرایط پیش از تحریم ها باز گردد بود و اگر بپذیریم که ما هنوز فاصله زیادی با اقتصاد بدون نفت داریم ارزش گذاری بر زنگنه را دوچندان خواهیم نمود.

از آن طرف در دولت قبلی حسن روحانی متاسفانه با سه گانه دیگری روبرو بودیم که ترجیح دادند اوضاع و احوال وزارتخانه هایشان را تا حد ممکن بی تغییر و بدون تدبیر و تحول اساسی جلو ببرند.یکی از این وزرا وزیر علوم است که هنوز پیشنهادی در باره آن صورت نگرفته و وزرای دیگر وزرایی هستند که یکی باعث شده طرز درس خواندن بچه مدرسه ای ها فرقی با گذشته نکند و دومی موجب گشته که با ممانعت از حضور مردم در کنسرت ها به شیوه "فقط نگاه می کنم" برخورد بشود.

در مورد اینکه حسن روحانی واقعا تحت فشار بوده تا کابینه را طوری که مردم نمی پسندند بچیند یا با رای آوری مجدد گمان کرده که مردم همان سکانداران قبلی یا دست کم مسیرهای پیموده شده گذشته را می خواهند اطلاع چندانی در دست نیست اما اگرآقای رییس جمهور به بازیبینی فیلم ها و اصوات انتخاباتی خود اقدام نمایند خواهند دید که به قول سیامک رحمانی تا همین جای کار هم قول های قشنگ فراموش شده زیادی از دکتر حسن روحانی موجودیت داخلی دارد!؟

دلنبشته های تابناک...