مرگ غم انگیز مسافر!

با همکاران بر سر این بحث کردیم که راننده ای که به دلیل خواب آلودگی، سرعت غیر مجاز و یا لایی کشیدن تصادف شدید کرده و جان خود را از دست داده، شاید، مستحق مرگ بوده باشد، اما واقعا چرا باید سرنشینانی که هیچ کدام از خطاهای سه گانه فوق را مرتکب نشده اند زن و فرزند و سایر اعضای خانواده و نزدیکان و اقربا و خویشاوندان را، با چشمان خیس و خیال واهی، تا دم مرگ چشم انتظار بازگشت خود باقی بگذارند!

بر عکس همکاران، شدیدا به این معتقد هستم که مسافران بیگناهی که به دلیل تصادف منجر به فوت، جوانمرگ می شوند را هم نباید کاملا بری از خطا و اشتباه محسوب کرد. علت؟! عرض خواهم کرد:

حتما شما هم از زبان سرنشینانی که از یک تصادف شدید جان به سلامت در برده اند اصطلاح "یک هو خوابش برد!" را شنیده اید!

واقعیت، اما، غیر از این است و بیشتر راننده هایی که به دلیل "خواب" و "چرت" در زمان و مکان نامناسب تصادف شدید کرده اند، قبل از تصادف شدید، چشمه هایی که کاملا نشان دهنده "خواب آلودگی" آن ها بوده است از خود نشان داده اند!

معمولا در چنین مواردی مسافرین در عوض بیان "بزن کنار پیاده شم" و با مجبور کردن راننده به اینکه نیم ساعتی استراحت کرده و بعد راه بیفتد، فقط دیررسیدنی که بهتر از هرگز نرسیدن است را "غیر قابل تحمل" دیده و با فکر کردن به "هزار کار و زندگی داریم" در گمان باطل "راننده چرتی هم می تواند مسافر را سالم به مقصد برساند" فرو می روند!

در مورد سرعت غیر مجاز و لایی کشیدن های وحشتناک هم نحوه برخورد مسافرین بهتر نیست و جدا از اینکه برخی از مسافرین با مشاهده این چشمه ها با بیان "بابا دمت گرم!" و "تو دیگه کی هستی!" و "ایول به دست به فرمونت!"، راننده را مجاب می کنند که بیشتر گاز بدهد و خفن تر لایی بکشد، مسافرین بی سر و زبان ایرانی، که شرم و حیای شرقی مانع از انتقاد و اعتراضشان می شود، تنها بلد هستند با دعاهای از ته دل و کمک گرفتن از خدا و رسول جان خود را بیمه نمایند!

همه ما خوب می دانیم که در بازار، "عرضه" و "تقاضا" در رابطه با هم هستند و در نبود تقاضا، عرضه ای هم وجود نخواهد داشت!

بر همین اساس؛ اگر راننده ها می دیدند که در صورت خواب آلودگی، سرعت غیر مجاز و لایی کشیدن مجبور هستند دم به دم مسافرین خود را پیاده کنند و یا مدام شنونده تکه ها و متلک های اعصاب خرد کن باشند، قطعا، در شیوه برخود خود با اتومبیل، جاده و مسافر تجدید نظر اساسی کرده و در نهایت راضی از این می شدند که در عوض اینکه جان مسافر را کف دست بگیرند، جان قابل دار خود را هم تقدیم مسافر کرده اند تا از آن خوب و به نحو احسن مراقبت نماید!

+ نوشته شده در سه شنبه دوازدهم دی ۱۴۰۲ ساعت 13:26 توسط محمد ماکویی  |