زیارت های مدل جدید!

در زمان شتر و اسب و قاطر و الاغ، مردمان مومن، خئد را از اقصی نقاط جهان با پای پیاده به عربستان می رساندند تا در مراسم حج شرکت نمایند.

امروزه، اما، که تردد بسیار سریعتر و راحت تر شده و انواع و اقسام وسایل زمینی و هوایی و دریایی، از اتومبیل سواری و اتوبوس و قطار و مترو و تراموا گرفته تا هواپیما و کشتی، امکان رفت و آمدهای مدل جدید را فراهم ساخته اند؛ بسیاری از مومنین ترجیح می دهند رنج سفر را بر خویشتن هموار نساخته و در عوض، "نایب الزیاره" را راهی یک مکان زیارتی نمایند!

قطعا؛ از بیماران و کهنسالانی که توان و نای رفتن ندارند انتظار چندانی نیست، اما شایسته نیست جوان هایی که پای رفتن دارند بی پولی را بهانه ساخته و در عوض خود، یکی، که راهش بصورت خود خواسته به مکان زیارتی افتاده، را "نایب الزیاره" نمایند.

لذا؛ از نظر من، اغلب کسانی که برای خود "نایب الزیاره" بی اجر و مزد می تراشند را آن هایی تشکیل می دهند که عادت کرده اند کار خود را به دیگران محول کرده و تنها در هنگامی که در انجام این مهم درمانده شدند، فکر "خودم هم انجام دهم بد نیست!" را، همانند داستان زیر، وارد مخلیه نمایند:

پسرم اره را از همسایه قرض گرفتس؟

با با جان! همسایه می گوید اره ندارد!

عیب ندارد پسرم! زود بدو اره را از انبار خودمان بیاور تا این درخت را اره کنیم!

+ نوشته شده در یکشنبه پنجم آذر ۱۴۰۲ ساعت 12:56 توسط محمد ماکویی  |