در باره غربالگری

غربالگری بررسی و آزمون گروهی از افراد برای جدا کردن افراد سالم از افرادی که بیماری آن ها تشخیص داده نشده است یا بسیار در معرض خطرند، می باشد.

در غربالگری جنین سه بیماری ژنتیکی شایع نشخیص داده می شود و انجام آن با آزمایشات و کارهایی که در دوران بارداری صورت می گیرد، ممکن می گردد.

غربالگری جنین در کشور ما امری اجباری بود که به همت برخی مسئولین و دولتمردان اختیاری شد!

معنی ساده اختیاری بودن غربالگری این است که همانطور که پدر و مادرها اختیار دارند از جنسیت نوزاد فقط پس از تولد مطلع شده و سورپرایز گردند، محق می باشند از برخی بیماری های مادرزادی او، که زندگی را برای وی و نزدیکان دشوار و طاقت فرسا خواهد ساخت، هم تنها پس از تولد مطلع شده و شگفت زده گردند!

هرچند نگارنده با ایده "عقل سالم در بدن سالم است" مشکل اساسی دارد و بسیاری از دارندگان بدن های سالم را کم عقل و خیلی از اشخاص دارای معلولیت جسمی را کاملا عاقل می داند، نمی تواند از کنار مشکلات فراوان موجود در سر راه افراد دارای بیماری های مادرزادی چشم بسته عبور نماید.

چالب است که در حالی غربالگری را در ایرانم اختیاری کرده ایم که نحوه مواجهه ما با ناتوانی و معلولیت با آنچه در کشورهای متمدن و پیشرفته صورت می گیرد تومنی صنار توفیر دارد.

به عنوان مثال، در حالی که در سرزمین های غربی یک فیزیکدان نابغه فاقد قابلیت حرکت را مدت ها روی تخم چشم نگهداری کرده بودند، در کشور ما عضویت یک فرد واجد شرایط در هیات علمی یک دانشکده فقط به علت "داشتن صدای زنانه" مورد پذیرش قرار نگرفت!

از نظر نگارنده، عواملی که باعث می شوند غربالگری در ایران دو چندان مورد توجه قرار گیرد متعدد هستند که در اینجا به چند نمونه از آن ها اشاره می شود:

1. مسائل فرهنگی: در حالی که مشاهده یک فرد معلول جسمی یا ذهنی در جوامع پیشرفته کاملا طبیعی است، نوع نگاه مردمان طاهرا عادی ما به اشخاص دارای سندرم داون یا مشکلات حرکتی به گونه ای است که خیلی از پدران و مادران ترجیح می دهند بچه دارای مشکل خود را تا جایی که ممکن است در تیررس یا دیدرس دیگران قرار ندهند.
2. مسائل اعتقادی: در حالی که در جوانع پیشرفته به بچه های دارای ناراحتی های ژنتیکی به چشم اطفال معصومی که گناهی ندارند نگریسته می شود، کم نیستند ایرانیانی که با مشاهده افراد اینگونه " ببین بابا و مامانش چه گناهی کرده بودند که خدا اینطور عوضشان داده!" می گویند.
3. زیر ساخت ها: انصافا ما هم از لحاظ امکانات آموزشی مناسب افراد دارای مشکلات مادرزادی، کم و کسری های فراوان داریم و هم از نظر امکاناتی که شهرها باید داشته باشند تا به آن ها در برآوردن نیازها یاری رسانند قابل مقایسه با بسیاری سرزمین ها نیستیم.

لذا، درست است که تولید انسان همانند تولید هر کالایی مهم قلمداد می شود، اما همانطور که در باره تولیدات غیر انسانی!، " تو کارخانه و کارگاه را راه بینداز! بقیه چیزها خودش جفت و جور می شود!" نمی توان گفت، در باره تولیدات انسانی! هم نباید فقط تولید صرف را مد نظر قرار داد و بر اساس ایده هایی همانند گ بچه خودش بزرگ می شود" باعث شد که خانواده های زیادی معنی و مفهوم " گویند سنگ لعل شود در مقام صبر اری شود لیک به خون جگر شود" را از صمیم قلب درک نمایند.

+ نوشته شده در یکشنبه سوم اردیبهشت ۱۴۰۲ ساعت 13:1 توسط محمد ماکویی  |