فکر اینجایش را هم کرده اید!؟

بیشتر افراد جامعه، که مشغول انجام کار هستند، با طرف دیگر، که کار را تحویل می گیرد، قرارداد کاری دارند.

در قراردادهای کاری دو جزء عمده لحاظ شده است: شرح خدمات یا شرح وظایف و حقوق و دستمزد دریافتی

ناگفته پیداست هنگامی که شرایط کار بطور جزیی تغییر می کند در حقوق و دستمزد دریافتی تغییری صورت نمی گیرد، اما وقتی این شرایط دچار تغییر و تحول عمده می گردد به جاست که حقوق و دستمزد دریافتی هم کلا تغییر نماید.

آنجور که مسئولان گفته اند قرار است منبعد هزینه بهره مندی افراد بی حجاب از خدمات اجتماعی بیشتر شود، یعنی هم بانک ها به اینگونه افراد سرویس ندهند و هم نانوا جدا از پختن نان به سر و وضع مشتری هم نگاه جانانه بیندازد!

اگر تا سال گذشته گفتن "خانم حجابتان را لطفا درست کنید" موضوع مهمی نبود و بیشتر افراد پس از گفتن "چشم" اقدامات لازم را صورت می دادند، در ایران امروز، هم بسیاری از افراد بی حجاب به این آسانی ها زیر بار نمی روند و هم، اغلب کنترلچی ها با فکر کردن به "واقعا چه ایرادی دارد؟" دل و زبان خود را هماهنگ و سازگار نمی بینند.

همه ما خوب می دانیم که قوی ترین اهرمی که افراد را به انجام کار تشویق و ترغیب می کند "پول" است و لذا اگر مسئولین واقعا می خواهند بر حجاب افراد کنترل خوبی داشته باشند باید دست به جیبی که پول چندانی تویش نیست برده و ضمن اضافه کردن یک بند به شرح خدمات، هزینه آن بند را هم پرداخت نمایند!

در غیر اینصورت و چنانچه مسئولین بخواهند با روش های تنبیهی و ادای جملاتی از قبیل " ببینم کوتاهی کرده ای اخراجت می کنم!" کنترلچی ها را حسابی تحت کنترل خود بگیرند، رقابت موجود در بخش خصوصی کار دست آن ها داده و مردم را وا می دارد سرویس ها و خدمات مورد نیاز خود را از جاهایی که در مقوله حجاب خیلی سختگیر نیستند دریافت نمایند.

نکته جالب این بحث بر سر این است که اقتصاددانان خوب می دانند که علاج کار اقتصاد ضعیف و بیمار ایران "خصوصی سازی" است و خصوصی سازی واقعی، نه صوری، تنها با رقابت سالم و کامل شکل می گیرد.

اگر این امر صورت واقع به خود نگیرد و خصوصی ها رویه تا کردن با مشتری را بر اساس آنچه از بالا به آن ها دیکته می شود جلو ببرند فقط شاهد یک خصوصی سازی صوری خواهیم بود که نه تنها درمانگر درد اقتصاد لاجان ایران نخواهد بود، بلکه بار سنگینی را بر دوش جامعه تحمیل کرده و آن ها را از ته دل به ادای " از طلا گشتن پشیمان گشته ایم مرحمت فرموده ما را مس کنید!" می کشاند.

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و دوم فروردین ۱۴۰۲ ساعت 13:6 توسط محمد ماکویی  |