از بیرون تا درون!

دکتر مجتهدی، از روسای پیشین دبیرستان البرز، خاطره ای نقل کرده بود که شاید خواندن آن برای شما هم خالی از لطف نباشد:

از طرف ساواک آمده بودند تا دو تا از بچه های دبیرستان را به جرم فعالیت سیاسی دستگیر کنند.

در پاسخ به درخواست، گفتم که شاگرد تا وقتی در دبیرستان و مدرسه است، دانش آموز و محصل است و فعال سیاسی نیست. لذا؛ اگر هم می خواهید آن ها را با خود ببرید، بهتر است این کار را در بیرون دبیرستان صورت دهید.

قبول کرده و چیزی نگفته و رفتند.

این خاطره نشان می دهد که دکتر مجتهدی کاری با فعالیت سیاسی دانش آموزان نداشته؛ اما فقط همین امر از دست او ساخته بوده که امنیت دانش آموزان را در داخل محوطه دبیرستان، که تحت اختیار ایشان بوده، حفظ کرده و حفاظت خارج از محوطه را به دیگران محول نماید.

با وقوع انقلاب؛ داستان بالکل تغییر کرد و در عوض اینکه برای مسئولین آموزش و پرورش، فعالیت های بیرونی غیر دانش آموزان بی اهمیت باشد( یا دست کم در باره شان کاری نمی شود کرد گفته شود)، کارهای خارج از مدرسه و دبیرستان محصل ها، نادیده گرفتنی محسوب شد!

بدین ترتیب بود که وقتی والدی نسبت به شر شدن پسر خود پس از مدرسه رو شدن اعتراض جدی می کرد و یا مادری " دخترم از هنگامی که به دبیرستان شما آمده، افسرده شده است" را بر زبان می اورد، با عبارت دندان شکن " بیرون مدرسه به ما مربوط نیست"، که از سوی اولیای امور مدرسه یا دبیرستان عنوان می شد، مواجه می گشت!

این روزها و با سکوت محض آموزش و پرورش در قبال مسمومیت های سریالی دانش آموزان و دانشجویان، باید " گلی به جمال آموزش و پرورش زمان ما!" گفت؛ زیرا ظاهرا اتفاقاتی که در درون و داخل مدرسه و دبیرستان و ... می افتد هم دیگر ربطی به اولیای امور آموزش و پرورش ندارد!!؟

+ نوشته شده در یکشنبه چهاردهم اسفند ۱۴۰۱ ساعت 13:22 توسط محمد ماکویی  |