چرا حال بهداشت خوب نیست!؟

تعرفه خدمات سلامت، بی نهایت پایین است.

حقوق ممیزین شاغل در دفاتر فوق کاملا فاجعه بار می نماید.

وقتی در این باره، نگارنده یکی از مسئولین و متولیان امور را مورد بازخواست قرار داده و جویای "این چه وضعی است؟" گردید، نامبرده توضیح قانع کننده "کار را به بخش خصوصی سپرده ایم که هزینه هایمان پایین بیاید" را داد.

سوالی که در اینجا پیش می آید این است که آیا وقتی پای درمان به میان می آید هم مسئولین و متصدیان امور به همین صورت اظهار نظر می کنند!؟

آیا مردم عادی برای یک شب بستری شدن در بیمارستان های خصوصی، نسبت به بیمارستان های دولتی، پول کمتری می پردازند؟

واقعا مسئولین و متولیان امور با چه فکری به این نتیجه رسیده اند که در مباحث درمانی، مردم وفق پولی که می دهند آش می خورند، اما وقتی پای بهداشت به میان می آید، آحاد جامعه اصلا نباید نگران اینکه با پرداختی کم، آش دارای یک وجب روغن را تحویل بگیرند، باشند؟

شوربختانه باید گفت که مشکل عمده از اینکه در طول سال های گذشته، بیشتر متولیان امور بهداشتی مملکت را پزشکان و درمانگرانی که فقط بلد بوده اند هم صنفی های خود را تحویل گرفته و تنها برای آدم هایی مثل خودشان نوشابه باز کنند، تشکیل داده است، نشات می گیرد.

اینکه شرح خدمات و وظایف یک دانش آموخته بهداشت محیط مملکت و حقوق و مواجب او را پزشک و درمانگری که بویی از بهداشت نبرده است تعیین نماید، قطعا، موجبات ارتقاء کیفیت بهداشت محیط سرزمین عزیز ما را رقم نخواهد زد.

علیرغم این موضوع، جدا باید دعا کنیم که پزشک و درمانگر فوق، بویی از بهداشت نبرده باشد، زیرا در غیر این صورت او خوب خواهد دانست که اهمیت قائل نشدن برای بهداشت و بد حالی او، حال کادر درمانی را خوب کرده و کار و بار ایشان را سکه خواهد نمود.

از همه این ها گذشته، انصافا باید قدر زحمات دانش آموخته های سال های پیشین بهداشت محیط را هم بدانیم، زیرا آن ها بر خلاف پزشکان خوب یاد گرفته اند که در عوض اینکه پشت و پناه هم صنفی های خود باشند، در پشت پزشکان و کادر درمانی پناه بگیرند تا ضمن برخورداری از مزایای نشات گرفته از هوای هم صنفی های خود را نداشتن، تیرهای پرتابی بهداشت محیطی ها را اصابت کننده به "سپرهای بلا" ببینند!

انگلیسی ها می گویند "یک اونس پیشگیری بهتر از یک پوند درمان است"

ایرانی ها چنین نمی گویند و فقط بلدند جهت ارزش و اهمیت قائل شدن بر کادر درمان، به مجرد خروج از مطب، درمانگاه یا بیمارستان با دعای دلپذیر و دوست داشتنی" خدا مریض هایتان را زیاد کند!" رفع زحمت نمایند!

دلنبشته های تابناک...