گمشده ای به نام "آرامش خیال"؟!

وارد خانه قدیمی و دوطبقه شان که شدیم، یک فکر مثل خوره به جان همه مان افتاد:

" می توانست اینجا را بکوبد و از دلش، شیرین، 8 واحد نقلی تر و تمیز در بیاورد"

از آنجا که شکستن دل میزبان هنر نمی باشد، مدعوین سکوت اختیار کرده و ترجیح دادند صدای یافته بزرگ خود را در نیاورند.

با این حال، بالاخره فردی پیدا شد که با خرق عادتی مثال زدنی، موضوع را به سمع کسی که اصلا توی باغ نبود رسانیده و به او " هیچ می دانی چقدر پول تویش خوابیده است!؟" را گوشزد نماید.

میزبان، در مقام پاسخ، از وضع مالی خوب خود یاد کرده و سپس متذکر اینکه " با اضافه کردن پول اجاره خانه طبقه بالایی راحت زندگی می کنیم" گردید.

در ادامه هم گفت که ترجیح می دهد در طی روز با یک مستاجر گزینش شده "تا" کند و در عوض با 7 مالک، که سلیقه هیچکدام با دیگری جور نیست، سر و کله نزند.

میزبان، در پایان، سخنان خود را چنین خاتمه داد:" اینطوری شب ها راحت تر خوابیده و روزها به آسودگی تمام بیدار می شوم و لذا اصلا لازم نمی بینم که این "آرامش, خیال" را با خواب پس از خردی اعصاب( اگر وجود خارجی داشته باشد) و بیداری پس از کابوس شبانه جایگزین نمایم.

بزرگی گفته است:" اگر بشر می خواست تمام مسایل و مشکلات زندگی را تنها با بهره گیری از عقل و منطق حل و فصل نماید، یقین داشته باشید که نسل او مدت ها پیش مضمحل شده و از میان رفته بود"

با این حساب، شاید از بزرگترین اشتباهات ما ایرانی ها این باشد که زیادی اهل منطق و حساب و کتاب بار آمده و به این مناسبت خود را از دیدن و شنیدن بسیاری از دیدنی ها و شنیدنی های زندگی، که انصافا کم نیستند، محروم ساخته ایم!

دلنبشته های تابناک...