تغییر و تفاوت در کارهای حسن فتحی؟!

شب دهم","میوه ممنوعه" و "شهرزاد" از سریال های خوش ساختی هستند که در تمامی آن ها نام "حسن فتحی" به عنوان کارگردان می درخشد.

اینکه در "شب دهم" و "میوه ممنوعه" آدم ها همچون انسان های واقعی دچار تغییر و تحول می شوند خوب است زیرا موجب می گردد نقش بازیگران در پیش چشمان تماشاگران محترم باور پذیرتر از دیگر سریال های تلویزیونی و نمایش خانگی جلوه نماید.

در "شب دهم" عشقی زمینی تبدیل به عشقی آسمانی می گردد و عاشق به جای اینکه با معشوق خوشبخت شود , در راه عشق به تعزیه و امام حسین جان به جان آفرین می سپارد.

در "میوه ممنوعه" اتفاقات متفاوتی روی می دهد و در دنباله آن ها مردی "عابد" و "زاهد" به علت اینکه دل در گرو میوه ای ممنوعه می بندد چوب حراج به آبرو و حیثیت چندین و چند ساله خویش می زند.

اما "شهرزاد" انصافا حکایتی دیگر دارد و در آن از تغییرات چشمگیر آدم ها در طول زمان اثری نیست.با این حال "شهرزاد" این حسن را دارد که نشان می دهد آدم های معمولی چگونه در شرایط متفاوت رفتارها و واکنش هایی مختلف از خود بروز می دهند.

نمونه این رفتار متفاوت را هم می توان در قباد دید که با "شهرزاد" یک جور و با "دختر بزرگ آقا" یک جور دیگر تا می کند و هم می شود در پدران نجیبی مشاهده نمود که در زندگی خانوادگی تمامی تلاش و هم و غم خود را به خرج می دهند تا اهل خانه را با راه و چاه درست زندگی کردن آشنا کنند اما به "وقتش" و به فرموده "بزرگ آقا" , پنهانی آدم می کشند و خون می ریزند.

با این حساب است که در کارهای حسن فتحی از آدم های معمول سیاه و سپید سریال ها خبری نیست و انسان ها بیشتر در مایه های خاکستری کمرنگ و پر رنگ رخ می نمایانند.

اینکه "تغییر" و "تفاوت"های حسن فتحی در کارهای دیگران نمود چشمگیری ندارند را می باید به سیاست های صدا و سیما و دست اندرکاران سریال های نمایش خانگی (علیرغم حساسیت های کمتری که در این مورد وجود دارد) نسبت داد زیرا "سازمان" و "آن دیگری" بسیار مایل هستند آدم ها بر مبنای "نام کوچک" و "ظاهر" و گاهی هم "نام خانوادگی" مورد قضاوت قرار گیرند و چون در عالم واقعیت انسان ها در طول زندگی معمولا اسامی و ظواهر خویش را تغییر چندانی نمی دهند(تغییر ظاهر با تغییر شخصیت فرق دارد!) صدا و سیما و سریال سازان نمایش های خانگی لازم می بینند که آدم های سریال هایشان در سر تا ته ماجرا به همان خوبی و خوشی و پلیدی و بدی که هستند باقی بمانند و نه بیننده تلویزیونی که از همان اول "این با آن ازدواج می کند" می گوید آخر سر "اشتباه کردم" و "ببخشید" را بر سر زبان بیاورد و نه تماشاگر عزیزی که از بدو امر با اشاره به شخصی که اسم و ظاهرش داد می زند که چگونه آدمی است , "می کشندش" می گوید فراموش کند که در پایان فیلم به اهل خانه "دیدی گفتم!" را گوشزد نماید!!؟

دلنبشته های تابناک...