لزوم ارزش گذاری بر آدم ها؟!

قیمت یک مبل شیک و مجلسی با مبل دم دستی و معمولی قابل مقایسه نیست.به همین صورت تلفن همراه ها تفاوت قیمت از زمین تا آسمان دارند و برای همین است که دارندگی برخی از آن ها موجب سرشکستگی است و برای داشتن بعضی دیگر چاره ای جز ورشکستگی وجود نخواهد داشت.

با این اوصاف واقعا عجیب است که در کشور ما نظام هماهنگ حقوق , بیشتر مردم را راضی کرده و آن ها را به بیان "خدا عمرشان بدهد" کشانده است.

سوال این است که آیا واقعا حقوق و دستمزد دانش آموخته دانشگاه صنعتی شریف با فارغ التحصیل دانشگاه زیر پله ای که اتفاقا همان رشته را خوانده و در همان مقطع درسش را به پایان برده است باید یکی باشد؟

واقعا جز این است که بنا بر ضرب المثل "هر چقدر پول بدهی آش می خوری؟" قیمت انواع و اقسام کالاها و محصولات که کمیت و کیفیت متفاوت دارند فرق می کند؟

اگر چنین است چرا اجناس و کالاها بنا بر خط تولیدی که در آن قرار می گیرند ارزش افزوده پیدا می کنند اما آدم ها بی توجه به اینکه به کدام دانشکده وارد شده و از چه دانشکده ای خارج می شوند قیمت گذاری گردیده و حقوق و دستمزد می گیرند.

نکته جالب توجه این است که اگر چه ارزش هر کدام از کالاها و محصولات بیش از هر چیز بر پایه دستمزد کارکنان و مواد اولیه مصرفی تعیین می شود, باید دانست که مواد اولیه مصرفی حسب اینکه از کجا بیایند و کمیاب و نادر یا فت و فراوان باشند قیمت گذاری شده اما حقوق و دستمزد به گونه ای که در هم رشته ای ها و هم مقطع ها "مو نزند" تعیین می گردد.

در کشورهای مترقی و پیشرفته خریدار هر خدمت یا تولید حق دارد که بنا بر وسع مالی که دارد یا ندارد کمیت و کیفیت آنچه که تحویل می گیرد را زیاد و کم نماید و این در حالی است که در کشور ما تا حد زیادی به بخت خوب و اقبال بد شما بر می گردد که در خانه ای که مهندسش درس و مشق را کاملا جدی گرفته سکونت گزینید یا در منزلی که به خاطر بازیگوشی های زمان تحصیل آقای مهندس , سقف آن هر آن ممکن است بر سرتان آوار شود قرار گیرید.

یقینا اگر آدم ها هم همانند کالاها دارای قیمت ها و به عبارتی بهتر حقوق و دستمزد غیر یکسان و ناهماهنگ باشند تغییر چشمگیری در کیفیت زندگی ما ایرانی ها به وقوع خواهد پیوست زیرا در این صورت بیشتر انتخاب کنندگان رشته های تحصیلی "دانشگاه با دانشگاه فرقی نمی کند" نگفته و و غالب فارغ التحصیلان به این فکر نمی افتند که دانشکده محل تحصیل , تاثیری در فرصت های شغلی پیش رویشان نخواهد داشت.

جدا از این موضوع واقعا عجیب نیست که خریداران بلیط اتوبوس قبول می کنند که راحتی صندلی ها و تک صندلی و دو صندلی و لوکس و سوپر لوکس و سوپر دولوکس بودن اتوبوس در میزان کرایه پرداختی مهم است اما اینکه راننده چطور می راند و پشت فرمان خوابش می برد یا نه اصلا و ابدا قیمت بلیط اتوبوس را تعیین نمی کند.

فکرش را بکنید.شما در مقام مسافر کرایه اتوبوس را زیاد دیده و به دنبال بیان "چرا اینقدر گران؟" جواب "شما با راننده ای عازم سفر می شوید که در پانزده سال گذشته حتی یک خلاف رانندگی هم نداشته است" را دشت می کنید.

آیا جز این است که این جواب کاملا قانع کننده خواهد بود و اگر هم شما با شنیدن این جواب دو به شک گردید فروشنده بلیط با بیان دوست دارید می توانم شما را با راننده ای که خلاف های ریز و درشت در کارنامه دارد و بقیه راننده ها نام او را "ممد رالی" گذاشته اند بفرستم,خیالتان را تخت اینکه کدام وسیله را برای سفر مناسب خواهید دید, می نماید!!!؟

دلنبشته های تابناک...